De explosieve doorbraak die Zuid-Amerika’s mijnbouwscene op zijn kop zet
Een verbluffend onderzoeksrapport van consultancyfirma Invecq onthult een verborgen waarheid: de mijnbouwsector bereikte in 2025 een nooit eerder geziene piek. Maar er schuilt een waarschuwing in dit succesverhaal. Argentinië zit letterlijk op een goudmijn (en kopermijn), die alleen kan worden ontsloten door twee cruciale wetswijzigingen: RIGI en de hervorming van de Gletsjerwet.
Terwijl het Congres debatteert, spreken de cijfers voor zich. Het afgelopen jaar sloot Argentinië’s mijnbouwsector af met een historisch exportrecord van meer dan $6 miljard. Dat betekent een spectaculaire sprong van 70% in slechts tien jaar tijd.
Van indrukwekkend naar verbluffend: waarom $6 miljard pas het begin is
Op het eerste gezicht lijken deze cijfers imponerend. Toch toont het nieuwste Invecq-rapport aan dat dit slechts het topje van de ijsberg is. Argentinië presteert nog steeds ver onder zijn werkelijke capaciteit.
Als de politieke en juridische omstandigheden gunstig zouden keren, zou het land tegen 2035 meer dan $18 miljard kunnen exporteren. Dat is een verdrievoudiging van de huidige mijnbouwinkomsten.
Wat is er precies nodig om deze transformatie werkelijkheid te laten worden?
De slapende reus: 310 projecten, slechts 26 in uitvoering
Het Invecq-rapport is genadeloos eerlijk over de gemiste kans. Argentinië beschikt over een portfolio van 310 mijnbouwprojecten. Hoeveel daarvan worden momenteel actief uitgevoerd? Een schamele 26 projecten.
De vergelijking met buurlanden doet pijn:
- In Chili en Peru vertegenwoordigt mijnbouw 17-18% van het BBP
- In Argentinië komt het amper aan 1% van het BBP (hoewel het al bijna 7% van de totale export uitmaakt)
De harde realiteit: van alle lithium-, koper-, goud- en zilverprojecten heeft slechts 11% enige vooruitgang geboekt. De rest ligt stil in afwachting van duidelijke signalen.
De universele sleutel: twee wetswijzigingen die alles kunnen veranderen
Om de miljoenen onder de grond om te zetten in wegen, ziekenhuizen en salarissen, identificeert het rapport twee onmisbare voorwaarden:
De Gletsjerwet: wetenschap versus bureaucratie
Dit gaat niet over het afschaffen van milieubescherming, maar over het toepassen van wetenschappelijke precisie. De huidige wetgeving bevat vage definities van “periglaciaal gebied” die gedurende 15 jaar investeringen in de Cordillera hebben verlamd.
Invecq stelt verificeerbare technische criteria voor ter plaatse en meer provinciale controle om juridische onduidelijkheid te elimineren. Zo blijft bescherming gewaarborgd zonder economische verlamming.
RIGI-bescherming: het bewezen succesverhaal
Het Regime voor Grote Investeringsincentieven heeft zijn kracht al bewezen. Van de $16,722 miljard aan goedgekeurde investeringen onder dit regime ging 38% (meer dan $6 miljard) naar mijnbouw.
En let op: er zijn nog vijf projecten in de wachtkamer die, bij behoud van stabiliteit, nog eens $30 miljard zouden kunnen toevoegen.
Koper: Argentinië’s grootste onbenutte troef
Lithiummijnbouw was de ster van de afgelopen jaren. Het aandeel in de mijnbouwexport steeg van 2% naar 15% in een decennium. Maar koper vertegenwoordigt het massale potentieel dat nog moet worden benut.
Argentinië bezit 116 miljoen ton koperreserves, maar exploiteert deze niet grootschalig sinds de sluiting van La Alumbrera in 2018. Terwijl de wereld vecht om koper voor de energietransitie en elektrische voertuigen, kijkt Argentinië vanaf de zijlijn toe.
Het reactiveren van deze projecten vormt de enige route om jaarlijkse inkomsten te verhogen van $6 miljard naar $18 miljard.
VIP-salarissen en gefederaliseerde werkgelegenheid
De impact op de portemonnee van gewone mensen is tastbaar. De mijnbouwsector biedt al werk aan 37.000 mensen rechtstreeks en creëert meer dan 120.000 indirecte banen.
Maar de kwaliteit van deze werkgelegenheid is het meest verrassend:
Salarissen: een mijnbouwwerker verdient 3,7 keer meer dan de gemiddelde Argentijnse werknemer in de particuliere sector.
Officiële werkgelegenheid: informele arbeid is vrijwel non-existent (1,3%), vergeleken met 42% in andere economische sectoren.
Federalisme: het geld blijft niet in Buenos Aires. Santa Cruz (40% van de export) en San Juan (30%) leiden de ranglijst, wat bewijst dat dit de meest gefederaliseerde industrie van het land is.
Opstijgen of blijven liggen?
Het Invecq-rapport van januari 2026 trekt een kristalheldere conclusie: de geologie heeft haar werk al gedaan, nu hangt alles af van de politiek.
De grondstoffen zijn er (lithium, koper, goud, zilver). De investeerders kloppen op de deur (China, Canada, Verenigde Staten). En er is een werkend RIGI-systeem. Het enige wat ontbreekt is juridische zekerheid rond gletsjers, zodat Argentinië kan stoppen met een “potentiële grootmacht” te zijn en kan transformeren tot de mijnbouwgigant die de wereld nodig heeft.
