Een onschuldige maaltijd in New York eindigt voor een Duitse toerist in een rechtszaak – met een schadeclaim van bijna 100.000 dollar en een duidelijke afwijzing door de rechter. Deze zaak laat zien waar bij pittig eten de grens ligt tussen aansprakelijkheid van het restaurant en eigen verantwoordelijkheid van de gast.

Vakantie in New York verandert in juridisch gevecht

In augustus 2024 brengt de Duitser Faycal Manz zijn vakantie door in New York. Bij Times Square gaat hij eten bij Los Tacos No. 1, een populaire tacozaak die zowel bij toeristen als bij plaatselijke bewoners geliefd is. Hij bestelt drie taco’s en helpt zichzelf vervolgens aan de self-servicebar met verschillende salsa’s en sauzen.

Uit rechtbankdocumenten blijkt dat hij royaal schept van de aangeboden salsa’s over zijn taco’s. De sauzen staan daar klaar in schaaltjes, zoals gebruikelijk is in veel Mexicaanse restaurants. Iedere gast bepaalt zelf hoeveel hij op zijn eten doet.

Manz verklaart later dat hij geen idee had hoe pittig de sauzen waren en welke ingrediënten erin zaten. Toch verdeelt hij ze ruim over alle drie de taco’s. Achteraf zegt hij de mogelijke risico’s van de scherpe sauzen volledig te hebben onderschat.

Kort na het eten voelt hij zich naar eigen zeggen onwel. In zijn klacht beschrijft hij de volgende symptomen:

brandende pijn in de mond en op de tong
hartkloppingen
misselijkheid
maag- en darmproblemen
aften in de dagen erna

Terug in het hotel grijpt hij naar medicijnen tegen diarree, brandend maagzuur en buikkrampen. Hij komt tot de conclusie dat iemand verantwoordelijk moet zijn voor deze klachten – en richt zijn eis tegen het restaurant.

Bijna 100.000 dollar voor “te pittige salsa”

Manz stapt naar de rechter en eist een schadevergoeding van bijna 100.000 dollar (iets meer dan 90.000 euro). Volgens hem heeft het restaurant niet voldoende gewaarschuwd voor de pittigheid en mogelijke risico’s van de salsa’s. Hij beweert dat hij nooit zoveel had genomen als hij beter geïnformeerd was geweest.

In zijn klacht verwijst hij naar het strikte aansprakelijkheidsrecht in de VS, waar bedrijven bij ongevallen of incidenten met voedsel en producten soms hoge bedragen moeten betalen. Zijn argumentatie: als koffieketens miljoenen moeten betalen omdat klanten zich branden aan te hete koffie, moet een tacotent ook aansprakelijk zijn voor gezondheidsproblemen door zijn salsa.

De bevoegde rechter in New York, Dale Ho, beoordeelt de zaak echter fundamenteel anders. Hij moet beslissen of het restaurant nalatig heeft gehandeld of dat de toerist voornamelijk zelf verantwoordelijk is voor de gevolgen.

Rechter: “Een redelijk persoon herkent dat deze salsa pittig is”

Het vonnis valt duidelijk in het nadeel van Manz uit. De claim wordt volledig afgewezen. Volgens het gerecht kon Manz niet aantonen dat Los Tacos No. 1 nalatig was geweest of een gevaarlijk product had geserveerd.

De toerist had niemand gevraagd naar de pittigheid van de salsa, maar wel royaal op al zijn taco’s gedaan.

De rechter benadrukt verschillende punten:

De salsa werd aangeboden aan een self-servicebar – gasten bepalen zelf de hoeveelheid
Manz heeft noch medewerkers noch andere gasten gevraagd naar de pittigheid
Hij kon niet bewijzen dat de salsa buitengewoon pittig was vergeleken met wat je bij Mexicaanse salsa normaal mag verwachten

Rechter Ho schrijft in wezen dat een “redelijk persoon” in de positie van Manz gemakkelijk had kunnen herkennen dat de salsa pittig is. De Mexicaanse keuken staat bekend om het gebruik van pittige pepers, en bij salsa speelt de scherpte vaak een centrale rol. Wie grote hoeveelheden daarvan op zijn eten doet, neemt volgens het gerecht bewust een risico.

Geen verplichting tot extreme waarschuwingen bij pittig eten

Het gerecht maakt duidelijk dat restaurants in de VS weliswaar verantwoordelijk zijn voor voedselveiligheid, maar niet voor elke onaangename reactie op smaak, pittigheid of individuele gevoeligheden. Aansprakelijkheidskwesties draaien hier eerder om concrete gevaren: bedorven voedsel, ontbrekende informatie bij allergenen of ernstige fouten bij temperaturen – niet om het feit dat iets heel pittig of zuur smaakt.

Omdat de salsa een gebruikelijk product van de Mexicaanse keuken vormt en er geen aanwijzingen zijn dat het restaurant voorschriften heeft overtreden, krijgt de toerist geen enkele dollar. Voor hem eindigt het proces in een dure les over pittig eten en de grenzen van de Amerikaanse rechtspraak.

Niet het enige conflict in de VS

Opmerkelijk is dat dit niet het enige juridische avontuur van Manz tijdens zijn verblijf is. Uit rechtbankdocumenten blijkt dat hij ook een rechtszaak heeft aangespannen tegen supermarktreus Walmart – vanwege problemen met toegang tot wifi in een filiaal.

Deze zaak haalt echter niet eens een volledige behandeling; de procedure eindigt vroegtijdig. Dat versterkt het beeld van een reiziger die graag de grenzen van het systeem test zodra iets niet volgens plan verloopt.

Waarom sommige claims miljoenen opleveren – en andere helemaal niets

De Verenigde Staten staan bekend om hoge schadeclaims tegen bedrijven. Er zijn talloze gevallen waarin klanten zich branden aan extreem hete koffie of zwaar gewond raken door gebrekkige producten en hoge bedragen toegewezen krijgen. Toch verlopen niet alle klachten volgens hetzelfde patroon.

Rechtbanken toetsen bij aansprakelijkheidsvragen enkele vaste criteria:

Het gaat erom of een product objectief gevaarlijk was, of er voldoende is gewaarschuwd en of het gedrag van het bedrijf als nalatig kan worden beschouwd. Bij extreem hete koffie zonder waarschuwing of slecht geconstrueerde verpakkingen kan de afweging in het voordeel van de klant uitvallen. Bij pittige salsa die visueel herkenbaar is en waarvan algemeen bekend is dat die pittig kan zijn, is zo’n bewijs aanzienlijk moeilijker.

Wat deze zaak onthult over pittig eten en eigen verantwoordelijkheid

Het verhaal van Manz toont hoe ver de eigen verantwoordelijkheid bij eten reikt – vooral bij gerechten die bekend staan om hun intensiteit. Wie niet gewend is aan pittige pepers, zou voorzichtig moeten beginnen, eerst kleine hoeveelheden proeven en vragen welke saus mild is en welke eerder “voor gevorderden” bedoeld is.

Restaurants profiteren van duidelijke aanduiding, bijvoorbeeld met kleine pepertjes als symbool of korte aanwijzingen zoals “mild”, “medium” of “zeer pittig”. Dat vermindert discussies en voorkomt onaangename verrassingen. De uiteindelijke beslissing ligt echter altijd bij de gasten: hoeveel komt er op het bord, en proef je eerst een druppel voordat je alles royaal overgiet?

Wie graag nieuwe keukens uitprobeert, doet er goed aan te vragen naar ingrediënten en bereidingswijze – vooral bij krachtige componenten zoals pittige pepers, rauwe vis of zeer vette gerechten. Zo blijft het culinaire uitstapje spannend, zonder dat het eindigt met medicijnen, een doktersbezoek of – zoals in dit geval – voor de rechter.